In het hostel krijg ik een goed bed op een goede kamer. Tegelijkertijd met mij komen er nog wat nieuwe meiden (dames) binnen.
Ik klets met Irene. Dat is haar zelfgekozen naam. Ze komt uit China, dus haar echte naam is waarschijnlijk niet uit te spreken
We schuiven samen aan bij het gratis diner. Pesto-pasta, sla en stokbrood met knoflook.
We besluiten om meteen maar een avondwandeling te maken. Naar de brug die we zien als we de deur uitstappen. Het is erg mooi, allemaal lichtjes enzo. Ik ben m’n camera vergeten, maar Irene belooft me de foto’s te mailen.
We belanden in een kroeg die ‘Saloon’ heet en waar een bandje speelt. Drums, gitaar en contrabas (denk ik, het was iig een megadinges, groter dan het mannetje zelf). De cola is waterig, de barman erg Apart, maar de muziek erg goed.
’s Morgens weet ik nog niet wat ik wil gaan doen. Ik heb immers nog tijd zat. Ik ben eigenlijk van plan om het internet op te gaan, maar als ik terugkom van mijn bagel-ontbijt met de Franse dame vraagt Irene me of ik met haar mee ga. Ze wil een fiets huren en zoveel mogelijk zien, want ze heeft maar 2 dagen.
Ik trek een korte broek aan, vul mijn waterfles, en we gaan op pad. We zien inderdaad erg veel (vooral van de welbekende Rode Brug)! En eindelijk weer eens echt fietsen!
Ongeveer 8,5 uur later komen we doodmoe aan in het hostel. We nemen een douche (shit, ben ik weer vergeten het randje langs mijn shirt in te smeren met zonnebrand..) en eten iets in een klein Mexicaans eettentje (en ik drink rijstthee, spannend!)
Dan is het alweer half negen. Ik besluit terug te gaan naar het hostel om te kijken of er eindelijk een computer vrij is (en werkt) zodat ik de thuisbasis gerust kan stellen.