Christmas times
Monthly Archive for January, 2008
A while (link) ago, I applied for a job. I saw the vacancy in the national paper Volkskrant Banen and even though I wasn’t graduated yet, I hád to write the letter, because the job seemed perfect for me.
The company invited me for an interview and I prepared thoroughly for it. At the beginning of the interview, they told me that a lot (about fifty) of people had responded, but that they had only invited four people for the interviews. You can imagine that I was very proud of myself. The interview also went well and I was happier than I had been in a long while.
But today I got word that they picked somebody else. Somebody with more experience. I can understand that companies prefer experienced people over almost-graduated people, but how will I ever find a cool job that way?
Of course I now about the statistics. Of course I know that it’s almost impossible to get a job at the first letter of application you send. But still, I’m disappointed, because I really wanted that job. And imagine how cool it would have been if it wóuld have worked out!
I’m now obliged to find a meaningless temporary job to earn myself a living. And that while the momentarily surge of happiness has left me again. Shit, life can be hard on you…
Deze dag ben ik tot mijn eigen grote verbazing gaan joggen. Mijn goede voornemen voor het nieuwe jaar was immers ‘meer bewegen’, maar op die ene zwempoging na, was er nog niet echt iets van gekomen. Poging twee dus.
Zonder te hebben gedoucht stap ik in mijn joggingbroek. Met een pet op mijn hoofd en de voordeursleutel in mijn zak, ga ik vol goede moed de deur uit. Het stukje wandelen van de straat naar de hei gaat goed. Daarna moet ik eraan geloven. In een drafje volg ik het zandpaadje langs de bosrand. Ik ga immers niet vol in het zicht, in mijn vale blauwe broek en vaalgroene trui, en public laten zien dat ik geen uithoudingsvermogen heb.
Al na een klein stukje joggen heb ik er spijt van dat ik geen zakdoekjes heb meegenomen, dit weer is niet goed voor de doorluchting van de neus. Na nog een stukje joggen voel ik dat de doorluchting in de keel juist té goed is. Maar ik zet door. Het valt mee, ik lig niet al na twee minuten met pijnlijke krampen in de berm.
Maar het feit van de zweterige T-shirts en de bekende pareltjes op het voorhoofd, doen me geen deugd. Na een stukje rennen vindt mijn hart het ook niet leuk meer en besluit ik even te lopen. Zo gaat dat een tijdje door, lopen, rennen, lopen. En met een rood hoofd (van de inspanning oké, niet de schaamte), vermijd ik stug de blikken van de andere voorbijgangers.
Als ik in de verte bekenden meen te zien, is het genoeg. Ik draai me om en loopjogloop weer richting huis. De wind tegen voelt niet gezond. Nog voor de sleutel uit het slot is sta ik al onder de douche. Misschien dat er nog een andere sport is die ik kan proberen…
Vandaag ben ik tot mijn eigen grote verbazing gaan zwemmen. Dat was mijn goede voornemen voor het nieuwe jaar, maar het was er nog niet echt van gekomen. Tot vanmorgen dus.
Zwemmen schijnt een goede vorm van beweging te zijn. Geen belasting op de gewrichten en geen last van zweterige T-shirts. Maar weet je, ik ben niet zo goed in zwemmen. Ik heb alleen de schoolslag geleerd, en die gaat snel vervelen. Daarbij krijg ik ook last van m’n nek, aangezien ik m’n hoofd de hele tijd omhoog aan het houden ben, terwijl ik theoretisch gezien op m’n buik lig.
Bij het proberen van de borstcrawl gooi ik constant water in m’n ogen en m’n neus (dat is niet fijn) en zelfs vergeleken bij de oudjes die om me heen dobberen, zie ik er onhandig uit. Bij de afwisselende baantjes-op-de-rug voel ik me ook niet echt op m’n gemak.
Als ik na 45 minuten ‘zwemmen’ besluit dat het wel saai is, maar dat ik toch het uur vol wil maken, krijg ik plotseling in het midden van dat bad kramp in m’n teen. Dat daar mensen door kunnen verdrinken, begrijp ik volkomen. Gelukkig blijken mijn armspieren in prima conditie, en kom ik zonder een badmeester het water in te laten duiken weer veilig aan de kant.
Als ik met een vochtige handdoek mijn voeten probeer af te drogen terwijl de vloer van het omkleedhokje ook op een zwembad lijkt, vraag ik me af of ik misschien een les borstcrawl moet nemen. Of dat ik misschien toch beter een andere sport kan kiezen.
Grusse aus Hamburg!
===
Und ich bin wieder zuruck im die Niederlande!
Vanwege zwaar kloteweer heb ik de afgelopen dagen vijf films gezien.
1. Einbruch & Diebstahl (Breaking and entering)
2. Somersault (Somersault)
3. Durchgeknallt (Girl, interrupted)
4. Die Wahrheit über Charlie (The Truth About Charlie)
5. Lieben und lassen (Catch and Release)
Op de doosjes in de videotheek zag ik alleen de Duitse titels, pas als we de dvd in handen hadden, kon ik zien wat de Engelse titel was. Dat had ik pas door bij Durchgeknallt, toen bleek dat ik die film al gezien had… 
Hahahahaaaa!!! :)
This is what you get when you put the previous post in translation machine Babelfish.
The one day sit I in a type trance the complete type day and am certainly I of it that I will put down a good scriptie. The other day sits I entirely in dips and comes there nothing from my hands. Vervolgens I it sale just as of me and writes I a day later full good courage, but with lead in my shoes, a e-mail to my speculator in which I try get answers who can remove my uncertainty. In place of it I recover staccato e-mail, which calls only more questions. I realise it dark, because ` this fog misses ‘ and ` that ‘ and ` that are too long ‘ and ` that must differently ‘. Hopelijk seem the sun and have I a positive day tomorrow.
I don’t think anyone (who doesn’t know any Dutch) will understand what it says!