Al meer dan een week heb ik last van mijn keel: pijn, kriebel, irritatie. Ik heb liters saliethee gedronken, zo min mogelijk gepraat, zelfs keeltabletjes geslikt. Maar nog steeds is het niet over.
Nog veel erger is de hoest die er sinds een paar dagen is bijgekomen. Ik heb al drie nachten niet meer dan zes uur geslapen. Niet omdat ik geen tijd had om langer te slapen, maar omdat de hoest de slaap tegenhoudt. ’s Avonds lig ik twee uur hoestend wakker totdat ik eindelijk écht uitgeput ben, en als ik tegen de ochtend naar de wc moet, lukt het in slaap vallen daarna ook niet meer.
Ik ben het zat! Ik ben moe! Rotkeel…
Dit is in onze schuur. Volgens mij is het een mot.
Het heeft zich nog niet verder verplaatst.
Dit is op de hei.
Zo’n beest zat ook in onze schuur en bewoog zich ook niet.
Volgens mijn logisch denkvermogen komt het ene voort uit het ander.
Maar wat zijn beide insecten precies, en waarom bewegen ze niet?
En wat is dat rare bruine spul onder mijn ‘witte mot uit zwarte rups’?
In one week
- The Illusionist, 2006, 110 min, mysterious
- Boot Camp, 2007, 100 min, shocking
- Happy Feet, 2006, 110 min, funny
- The Cider House Rules, 1999, 125 min, sad
- Saving Private Ryan, 1998, 160 min, gripping
I can recommend them all
De eerste vrije dag tijdens de werkweek: tijd om dingen op orde te stellen. Ik maak een to do lijstje. Rekening betalen, check. Kaart schrijven, check. Post uitzoeken, check. Missende afleveringen van Jericho vinden: gestart. Foto’s uitzoeken: begonnen.
Dan is het tijd om aan het grote wat-ga-ik-doen-in-de-nabije-toekomst plan te werken. Ik kan al een half jaar geen leuke baan vinden, ik weet inmiddels niet eens meer wat ik een leuke baan vind, en ik heb het bijltje erbij neergegooid. Het is tijd voor actie. Serieus nadenken en knoppen doorhakken welteverstaan. Maar die bijl ligt dus ergens buiten bereik.
Ik ga een was afhalen, een chocolademelk maken, het fornuis schoonmaken en stofzuigen. Want ik kan niet nadenken, wil niet nadenken, durf niet na te denken. Dilemma. Wat moet ik doen?
Ik weet wel dat ik eigenlijk naar Spanje wil. En ik weet ook wel dat dat eigenlijk vluchtgedrag is. Maar daarbij weet ik ook dat het nú eigenlijk eveneens het ideale moment is. Maar hoe dan? En wanneer? Waar? En als ik dan weer terug ben, zit ik in precies dezelfde situatie als die ik achtergelaten heb. Ik loop vast. Hersenen weigeren dienst. Press any key. Waar zit de any key?
Immediately busy again. No time to write. No time to think!
J. visiting, watching movies,
cooking weird UK breakfast, cycling through my city, watching the fireworks in Scheveningen, meeting a weird woman at 1 am who claims to know me from Turkey, a former life, or the Albert Heijn,
sleeping in Rotterdam for 5 hours, cycling through national park the Hoge Veluwe, eating fries on the station with way too much mayonnaise
and another weekend has just passed.
Still I don’t yet know what to do with my life.
After another delay (they are hunting me), I arrived back safely in Hilversum yesterday evening 11.30 pm local time. After two weeks without seeing, let alone using, a single bike, I immediately phoned Sister to pick me up. We were slaloming through the streets. Poor bicycle, having to carry around 150 kilo’s this late Wednesday evening!
The last full day in Belfast with my host T. was very good. Her Spanish friend L. drove us through lots of rain to Belfast Castle, then cooked us paella for lunch and drove us through lovely sunshine to Carrickfergus. After checking out the cool medieval castle there, he dropped us at the cinema in the center where we watched the Dark Knight aka Batman.
So what did I learn in the UK and on the Isle of Man these two short weeks? It’s a good idea to bring mountain boots (and an umbrella) when visiting these countries, I like prawns, I need new white shoe laces, there are a lot of shiny red phone boots and there are a lot of FAT people (and a lot of take-away’s to supply them). Always good to know.