Monthly Archive for November, 2008

Slecht begin van de dag

Published
by
ploenk
on November 21, 2008
in My Thoughts and Written in Dutch
. 9 Comments

Stelletje kloothommels! Bel je om je adreswijziging door te geven (na eerst een uitvoerige zoektocht naar het telefoonnummer) doen ze er blijkbaar niets mee!

Ik besloot om vandaag eens af te stappen bij m’n oude huis om de brievenbus te inspecteren, zie ik daar mijn ‘vier maandbladen abonnement’ halfverlept inliggen.

Na wederom een zoektocht naar het nummer (het doorgeven van de wijziging was zes weken geleden) blijkt dat mijn adres inderdaad niet veranderd was in het systeem. WTF?!

Ook maar meteen de oude woningbouwevereniging gebeld. Zij hebben beloofd de post langs te brengen. Ik ben benieuwd of dat wel in één keer goedgaat…

Regrets

Published
by
ploenk
on November 20, 2008
in My Thoughts and Written in English
. 5 Comments

My camera is lying workless in a box. Before that, it was lying workless in a drawer. I abandoned it. Kind of deliberately. And now I regret it. Because now I have a whole photoless hole in my life.

I won’t be able to remember all the fun things I did, all the new people I met and all the other significant details (like refurbishing a new house) from my life in 2008. That sucks!

This needs to change. So from now on, I will take pictures again! I will unpack my camera and bring it back to life. Please remind me when I’m too lazy to take it out its holder. See you!

Privacy!

Published
by
ploenk
on November 19, 2008
in Happy With... and Written in English
. 0 Comments

Today we finally put up the roller-blinds!
What a shitty task.. Thanks Mom and J.!!

De positieve en negatieve punten van een weekendje Rotterdam.

Published
by
ploenk
on November 17, 2008
in My Life, My Thoughts, My Travels and Written in Dutch
. 4 Comments

+ Een OV-fiets is handig. Niet perse comfortabel, maar wel handig. En goedkoop.

+ Het huis van de gemeente waar we logeren is prachtig, vooral op de bank zijn we verliefd. Het bed zakt wel meteen door.

- De film ‘The Big Empty’.

+ Ontbijten met Canadese pannenkoekjes, verzorgd door V.

+ Sinterklaas!

- Waarom vergeet ik toch altijd dat ik al naar een museum geweest ben en kom ik daar pas achter nadat ik betaald heb en in de eerste zaal loop?

+ Twee bakken aardbeien voor twee euro.

- Les Miserables is geen goede musical als je het verhaal niet kent. Het meeste gezang was ‘too much’, waardoor het onverstaanbaar werd. De draaischijf op het podium was wel leuk.

+ Indrinken met Couchsurfers.

+ Dansen in Rotown.

- M’n tand door m’n lip door een iets te enthousiast ingezette group hug door V.

+ Weten dat je een bikkel bent als je in beschonken staat om half vijf ’s nachts met een 22-jarige Zweed achterop de fiets de Erasmusbrug over kunt fietsen zonder te stoppen.

- De Kater.

+ The Real World Weekend Break

+ Pistoletjes in de smeerkaas dippen.

+ Naar de speeltuin.

- Jezelf wijsmaken dat je best gezond eet als je tomaatjes, worteltjes en komkommer eet bij de hoop kebabvlees die je net hebt gehaald.

+ “Ooooooh, ik ben 24 uur per dag verliefd op jou!”

- Handschoenen kwijtraken in de trein.

Lang leve de fietsrem..

Published
by
ploenk
on November 14, 2008
in My Life and Written in Dutch
. 5 Comments

Mijn grootste nachtmerrie werd bijna werkelijkheid.
Ik fietste langs een auto die ineens zijn deur opengooide. Ik kon nog net op tijd remmen en eindigde twintig centimeter voor de open deur. De appelig kijkende man stapt uit, wacht vijf eeuwig durende seconden en zegt sorry. Mijn hart bonkt zo hard dat het me overbodig lijkt iets terug te zeggen.

Twee dagen later, ’s morgens. Ik fiets over een brede voorrangsweg. Ineens schiet er van links naar rechts agressief een auto over de weg. Ook nu moet ik weer volop in de rem. Ik scheld wat voor me uit kan het niet laten om even een mooie middelvinger op te steken. Wat een idioot. Maar ik leef nog.

De nadelen van een grotemensenhuis

Published
by
ploenk
on November 13, 2008
in My Life and Written in Dutch
. 5 Comments

Nietsvermoedend stap ik op dinsdagavond om zes uur mijn huiskamer in. Ik druk op de lichtknop en zet de televisie aan. Dan hoor ik kinderen zingen. Shit ja, het is Sint-Maarten, whatever that may be. Ik doe het licht weer uit, de televisie ook, en ik loop naar de keuken, waar Zus aan het koken is. Daar blijf ik even zitten, totdat ik denk dat de kindertjes weer weg zijn.

Na het eten en de afwas zitten wij heel burgerlijk rummicub te spelen, zoals men dat in een grotemensenhuis betaamt te doen. Weer horen wij kinderen zingen, en af en toe loopt er een lichtje langs. Het is inmiddels half acht. Vanwege het feit dat we nog geen gordijnen hebben, spelen wij met de hand voor het gezicht verder, zogenaamd druk nadenkend, maar inmiddels natuurlijk flink afgeleidt. Hopelijk slaan ze ons weer over. Wij houden niet van kinderen. En we hebben geen snoep.

Zus weet te melden dat de kids maar tot acht uur om snoepjes mogen bedelen. We tellen de minuten af. Maar dan zie ik om tien over acht, tussen m’n vingers door en vanuit m’n ooghoek ineens toch nog allemaal kindjes in de tuin staan. De moeders staan op de stoep. Shit. “Is dat de deurbel?” “Ja.” “Kom mee dan, ik ga niet alleen!”. We doen de voordeur open en het gezang begint meteen. Shit.

“Volgens mij hebben we geen snoep meer.” “We hebben maar zeven snoepjes nodig.” Gelukkig hebben we toch nog wat drop in de kast liggen. Daar moeten ze het maar mee doen. Na wat onbedaarlijk giechelen kunnen we weer verder met rummicub. Ik verlies. Maar we zijn in ieder geval weer ingewijd in de geneugten van het wonen in een kinderrijke rijtjeshuisbuurt.