Nog 70 nachtjes slapen en dan stap ik op het vliegtuig naar Macedonië, halleluja.
Monthly Archive for July, 2009
• I subscribed at the website of StudentStock. I wrote about who I am, what I want, and what I am capable of. I also did a personality test. My profile is online now and I’m hoping to be found by a nice employer who needs me.
• Because I had no phone, I couldn’t call the agency who has a nice temporary vacancy. Luckily, people in this business answer their e-mail within one business day, so my resume ended up on the pile of other resumes just in time.
• I tried to get a little bit more involved on LinkedIn, so I asked a question about the preference of hiring an expensive senior or a cheap junior. Opinions vary, but it seems that being middle-aged is the best thing to be after all. Well, when applying for jobs, that is.
• Also, a lady, Carol Quinn, who is a pro at interviewing, wrote the best article you can read, being in my ‘unemployed junior’ position. It’s about picking High Performers instead of Skilled People. I’d like to think I’m a High Performer myself! I don’t care that Carol makes money in this business, she also made me feel better!
• Still going strong.
Na wekenlang gedenk en gedonk, ben ik eruit. Met als laatste duwtje de woorden van Floor Drees van de website Wat vind ik van jou.
Na vijf jaar is het tijd om ploenk niet langer gewoon ploenk te laten zijn. Het is tijd om ploenk de helft van Linda Poort te laten zijn. Daarover kun je lezen in About.
Het voordeel is dat ik nu als een compleet persoon op internet aanwezig ben. Het nadeel is dat ik nu als een compleet persoon op internet aanwezig ben.
Ik wil nu eenmaal schrijven. Ik wil nu eenmaal leven en werken met internet. De afgelopen vijf jaar heb ik ploenk een merk gemaakt, de komende vijf jaar zal ik gebruiken om van mijzelf een merk te maken.
Internet is de toekomst and I want to be a part of it.
WAAROM gaat het toch altijd mis bij het afsluiten van mobiele abonnementen?
Ik zat met een aantrekkelijk jaarabonnement bij Telfort. Maar ik was te laat met het op tijd opzeggen. Dus toen zat ik met een wat minder aantrekkelijke abonnement bij Telfort. Van een vriendin had ik gehoord van de goede service van Ben.nl. Zij had troubles gehad met een andere aanbieder, maar Ben had alles in één keer geregeld. Dat moest ik ook hebben.
Daarom vroeg ik vijf maanden geleden een interessant abonnement aan bij Ben.nl, en ze zouden nog zorgen voor nummerbehoud ook. Een dag later lag het contract al op de mat. Maar enkele weken later bleek er nog niet veel gebeurd te zijn.
Na een aantal keer contact middels het invullen van een online formuliertje, bleek ‘dat er iets mis was gegaan’. Uiteindelijk werd mijn abonnement bij Telfort toch opgezegd, maar moest ik nog wel even drie maanden wachten vanwege de opzegtermijn. Wie ooit bedacht heeft dat drie maanden opzegtermijn een goede periode is, mogen ze ook door de plee spoelen.
Anyway, afgelopen weekend was het zover. Mijn telefoon was ineens onbruikbaar. Ongeldige sim. Ohja. Helaas was ik niet thuis, waar de nieuwe sim van Ben.nl wel was. Nouja, een weekend geen telefoon is geen ramp.
Maandagmorgen deed ik vol goede moed mijn nieuwe sim in mijn telefoon. Daarna toetste ik de pincode in. Toen ging het mis. Ja, waarom kan het nooit eens GOED gaan? Ik moest een blokkeringscode invullen. Uhm, wat? Wat is dit nu weer?!
Even bellen dan maar. Met de vaste telefoon van Moeder. De jongeman aan de andere kant van de lijn begreep er niets van. Het tijdelijke Ben.nl nummer van het contract, kwam niet overeen met de sim van datzelfde telefoonnummer. Hij zei ook nog iets over ‘Misschien is het nog niet gekoppeld’. NOG NIET GEKOPPELD? Na vijf maanden?! Ik zei maar niets, die arme jongen had er toch geen verstand van.
Dat bleek wel, want 23 minuten á 0,35 cent later leek ‘een collega erbij halen’ hem toch de beste optie. “Ik hoop er zo snel mogelijk op terug te komen” HOE DAN, want ik heb geen telefoon, snuggerd. We zijn inmiddels 24 uur verder en ik heb nog steeds geen e-mail ontvangen.
Dus straks fiets ik weer naar de telefoon van Moeder en moet ik weer geld gaan uitgeven voor negatieve hulp. Ik heb niet niks, ik heb minder. Geen telefoon hebben is zo’n ramp nog niet, al is het vrij zuur om te bedenken dat iemand mij op dit moment misschien probeert te bellen voor een sollicitatiegesprek. Maar het feit dat een bedrijf fout op fout maakt en dan vervolgens nog geld aan je verdient ook, dat is werkelijk krankzinnig.
Jeetjemina, en toen waren we alweer een week verder. Time flies when you’re having fun! Dat krijg je, met een toerist over de vloer. A Macedonian tourist with the capability of speaking German a bit. Dan krijg je dus conversaties die over en weer gaan in het Nederlands, Engels, Macedonisch en Duits. I can tell you, that’s a rather difficult situation. First, you have to realize someone is talking to you, then you have to figure out which language it is, if you can make any sense of it, and what your response will be. Zo zijn we de dagen al ‘Wat zeg je?’-zeggend wel doorgekomen.
Woensdag bij de Maeslantkering (Jee, wat zijn die dingen groot, zouden ze die niet elk jaar even moeten testen, you know, just in case) en Scheveningen (Waar zijn we nu, waar is Scheveningen en waar kunnen we parkeren? “Can you remember the name of the street we parked the car in please?”) en donderdag in Amsterdam (How much money do you think I have to pay to take a picture with Death?)
Vrijdag in Hilversum (Nee, ik hoef geen trui mee te nemen. Ik heb het koud. Nee ik hoef geen regenjas mee te nemen. Waarom valt die stortbui juist nu), zaterdag tijdens het zomercarnaval in Rotterdam (I’ve got the feeling we’re not in The Netherlands anymore. No, not because everybody is black, because everybody is FAT) en zondag in Utrecht (Izmorena sum. Ik ben moe. I’m tired. Sakam da spijam.) Ja, dat was me de belevenis wel.
• Ik heb ’s nachts zo goed en diep geslapen dat ik helemaal niets heb gemerkt van het stormachtige weer dat er blijkbaar woedde, terwijl ik zelfs mijn raam gewoon open had. Ik moest er wel uit om te plassen, maar dat is altijd zo.
• Sinds mijn avontuur van het alleen naar Veenendaal rijden, ben ik helemaal om en vind ik autorijden gewoon leuk. Wel was ik vandaag zo enthousiast dat ik bij het inparkeren tegen de boom ben aangestoten.
• Het was het begin van de vijfde week van de cursus en ik had he-le-maal geen zin meer om te gaan joggen, maar ik ging toch. Als dank werd ik getrakteerd op een geweldige zonsondergang, en zo kapot was ik aan het eind niet eens.