ploenk.nl

Stijldansen. Het deed me denken aan de middelbare school. Dat iedereen zich op zaterdagavond in z’n nette kleren hees en naar Van Bommel ging. Ik moest er toen niet aan denken. Andere schoenen aan dan mijn lompe stappers? Nee bedankt. Bekeken worden door andere opgeschoten tieners of juist als enige langs de kant moeten blijven staan? Schrik! Maar toen M. mij het voorstel deed om me het in een avondje te leren, dacht ik: “Waarom niet? Ik ben nu eindelijk oud en wijs genoeg.” Dus zo geschiedde het. Op zaterdagavond verzamelden zich tien mensen in ons huisje voor een lekker dinertje. Daarna gingen we naar een andere dansschool dan degene uit mijn jeugdherinneringen. Hier geen pubers, maar oudjes. Nouja. Na een ongemakkelijke start ging het al vrij snel goed. Ik vond het nog leuk ook! Jammer genoeg beginnen de cursussen alleen in september, anders was ik denk ik direct op les gegaan!

Skiën. Dat is die sport waarbij je benen kan breken, waarbij je de kou in moet, waar speciale kleding voor moet kopen en waar je verplicht elke avond schnitzels moet eten. Dat leek me niet heel aantrekkelijk. Ik had er wel eens aan gedacht om op wintersport te gaan, maar met wie dan? Want in mn eentje de hele dag in een klasje zitten klunsen leek me totaal niets. Die ene blauwe maandag snowboarden op een borstelbaan was ook niet bevallen. Maar toch waagde ik het er deze zondag op: skiën in een skihal, met ‘echte’ sneeuw. Het beginnetje ging aardig. P. kom me goed uitleggen wat ik moest doen. Stap twee was een disaster, ik vloog (vanaf slechts een-derde van de baan) als een ongeleid projectiel naar beneden en crashte. Na een fase van ontkenning en rouw, besloot ik er na een kopje thee weer voor te gaan. Een uur later vloog ik als een volleerde ski-held vanaf de top van de berg naar beneden. Wanneer gaan we op wintersport?!