Monthly Archive for December, 2009

Mama is jarig!

Published
by
ploenk
on December 23, 2009
in Happy With..., My Life and Written in Dutch
. 3 Comments

Al weken, maanden, meer dan een jaar, weten we wat mama wil voor haar vijftigste verjaardag:

Oktober 2008: Weet je wat ik van jullie wil als ik 50 wordt? Vier vierkante schilderijen, door jullie zelf gemaakt!
Januari 2009: Weet je wat ik van jullie wil als ik 50 wordt? Ja mama, schilderijen, door onszelf gemaakt. Echt niet, zo creatief zijn we niet.
Maart 2009: Weet je wat ik van jullie wil als ik 50 wordt? Vier vierkante schilderijen, door jullie zelf gemaakt, met ieder een jaargetijde!
Juni 2009: Weet je wat ik van jullie wil als ik 50 wordt? Jaha, vier schilderijen, maar die krijg je niet, want die worden toch niet mooi.
Augustus 2009: Weet je wat ik… JA dat weten we! Hoe vaker je het zegt, hoe kleiner de kans is dat je ze krijgt!

Uiteindelijk moesten we er natuurlijk toch aan geloven. Die schilderijen, die moesten er komen. Maar in dat schilderen hadden we echt geen zin. Dus maakten we mooie foto’s van onszelf (in de jaargetijden) en lieten die op vierkante canvassen drukken. Het idee was om daar dan de accenten op te schilderen, zodat we toch precies aan de langverwachte wens zouden voldoen. Maar toen de canvassen binnenkwamen, bleken die zo mooi te zijn, dat we het zonde vonden om erop te gaan knoeien.

Okee, dan toch maar van ons allemaal een echt schilderijtje erbij. Een mini-versie van de mooie canvassen. Wat hebben we zitten geiten! Ze zien eruit als kinderschilderijtjes, maar ze lijken in ieder geval op de originelen!

Het overhandigen van de schilderijen was nog bijna leuker dan het maken zelf. De miniatuurversies hadden we mooi ingepakt en ze werden enthousiast ontvangen. maar na de taart kwamen we dus met de ‘echte’ versies op de proppen. “Ge-wel-dig” was het enige woord dat er toen nog uit kwam. Zo zie je maar, lang van tevoren beginnen met het rondstrooien van je wens aan eenieder die het horen wil kán zijn vruchten afwerpen.

Gefeliciteerd mamaatje!

The Netherlands Covered in Snow

Published
by
ploenk
on December 22, 2009
in My Thoughts and Written in English
. 0 Comments

It’s white, fluffly and the streets of this country are covered in it.
Ra-ra, what is it?

Yes people, it’s called snow. The street of this country are covered in snow and people are euphoric.

This country is known for its rain ánd for its cold weather. One and one is two and two and one is three, right? If it’s freezing up in the air, around freezing point close to the ground and the clouds are empyting itself, you get snow. It’s easy as that.

You would think. But no. We haven’t had real snow in years and we were secretly missing it. We haven’t had real snow in years and we were not prepared for it. Highways are clogging up, railway tracks are breaking down and bicycles, oh my god, even bicycles are not working as well as they used to anymore.

All of a sudden, it takes forever to get somewhere. You need to find suitable boots, you need to walk, you use muscles you didn’t even know you had. It’s quite fun, I would say. Just a pity that the work must go on.

Snow… the perfect example of a love-hate relationship…

Week 51 in food

Published
by
ploenk
on December 21, 2009
in Food, My Life and Written in English
. 0 Comments

Monday: Home made Pumpkin Soup with Garlic Bread at Mom’s place before going to Brother1 for a Quilt Meeting.

Tuesday: Hollandse Stamppot made by Sista, followed by some serious Crafting and Tea.

Wednesday: Curry with two colleagues in a student house in Amsterdam, accompanied by some Gossip and wine.

Thursday: Beef Chimichurri with Long-Lost-But-Finally-Back-in-NL friend A., followed by a Yummie Chocolate Dessert on the couch.

Friday: Sushi @ Kyushu in Utrecht, YUM, with our new ‘We were on TV in a show called ‘All You Need is Love’, do you know it?’ friends.

Saturday: Super Chique Cheese Fondue after a sporty day freeze-biking and ice-skating in and through Amsterdam.

Sunday: Veggie Bring Your Own Dish Pre-Christmas Dinner in Utrecht, with about Thirty Couchsurfers.

De vrouw in de trein

Published
by
ploenk
on December 9, 2009
in My Life and Written in Dutch
. 4 Comments

Gene. Sommige mensen weten niet eens wat het betekent…

“Ja, want ik kreeg gisteren een mailtje van jou van Badoe … Ja, een mailtje van Badoe … Ja, dus het is jouw schuld dat ik tot 1 uur vannacht heb zitten chatten … Ja, ik meld me dus aan en ik krijg meteen twintig mailtjes ofzo, floep, floep, floep, floep, floep, floep … Ja, ik dacht wat is dit nou … Maar dat was ik niet meer gewend joh, met zoveel mensen tegelijk chatten … Het ging me te snel, dus sommige mensen werden ook … ja sommige mannen werden ook boos dat ik niet reageerde … En er had zelfs een vrouw op me gereageerd joh, nou ok … Maar dan moet ik je dus bedanken ja, het was heel gezellig, ik heb heel veel nieuwe mensen leren kennen … Ja, ok, fijne dag verder.”

Als mevrouw eindelijk klaar is met bellen in de overvolle maar verder doodstille coupe, begint ze met haar voeten op het ritme van de muziek op de grond te tikken. Af en toe zingt ze ook nog een zinnetje mee.

Mijn god, hoe irritant kun je zijn!

Sinterklaas!

Published
by
ploenk
on December 8, 2009
in Happy With..., My Life and Written in Dutch
. 2 Comments

Wie kent hem niet?! Sinterklaas, sinterklaas en natuurlijk zwarte piet!

Jaaa, de sint was weer uitgebreid aanwezig bij ons thuis. Niet in levende lijve, maar toch zeker in levedige gedachten. Aan het begin van de avond hadden we vele cadeautjes in drie jute zakken, aan het eind van de avond hoge stapels verfrommeld cadeaupapier op de vloer.

Het hoogtepunt van de avond was toch eigenlijk wel het moment dat de pret voorbij was: “WAT?! Is het al middernacht geweest?!” Bijna vijf uur lang hadden wij vrolijk cadeautjes uitgepakt, met dobbelstenen gegooid en ruilsessies gedaan. De tijd vliegt echt wanneer je het naar je zin hebt!

Volgend jaar weer! En dan ook met gedichten! Ik heb er nu al zin in: “Sint zat te denken, wat voor thee hij in zou schenken, etc.” :)

Schoenendrama

Published
by
ploenk
on December 2, 2009
in My Life and Written in Dutch
. 4 Comments

Ik wil fijne, warme winterschoenen. Ik wil schoenen die niet te chique zijn, maar waarmee ik zonder schaamte naar mijn werk kan gaan en die ik in de toekomst aankan naar een sollicitatie. Ik ga vandaag naar een echte, goede, dure, gespecialiseerde schoenenwinkel, waar een vriendelijke dame mij kan helpen. Dan lukt het me vast om fijne, warme winterschoenen met precies de juiste sjiektemaat te vinden.

Wanneer ik de winkel inloop, zie ik meteen een uitstalling fijne halfhoge laarsschoenen zonder hoge hakken staan, precies wat ik zoek. Ik zie zo vijf paar die me heel erg aanspreken. Naar de prijzen kijk ik niet, dat heb ik al afgeleerd. Een vriendelijke dame vraagt of ze me kan helpen. Zeker! Ik leg meteen uit wat ik zoek. Maat 42, dat is geen probleem zegt ze. Een smalle schacht is misschien wat lastig, maar ze duikt het magazijn in.

Ze neemt een aantal laarzen en schoenen mee die me aardig passen, maar die absoluut mijn smaak niet zijn. Van alle schoenen die ik graag wil, is mijn maat al uitverkocht. Zelfs in de andere kleuren. “U heeft hele lastige voeten. Smalle, platte voeten en absoluut geen grote kuiten. Er bestaan zeker schoenen die u past, maar dan moet u wel aan het begin van het seizoen komen. We zitten nu al aan het einde.”

“Wanneer begint het seizoen dan?” “In september.” “Dan al?” “Ja, en dan nog het liefst begin september dan eind september.” Sjongejongejonge, begin september denk ik toch nog helemaal niet aan warme winterschoenen? Trouwens, afgelopen september had ik geen werk, en kon ik me helemaal geen 170,- euro veroorloven voor wat voor schoenen dan ook.Ontmoedigd en zonder schoenen loop ik de kou weer in.

Wanhopig besluit ik om nog even naar de Scapino te gaan. Daar is het helemaal armoe troef. Eén zielig rekje, halfleeg. De aanwezige laarzen in maat 42 hebben zulke brede schachten dat ik mijn skibroek er nog wel in kan proppen. Een mevrouw naast mij verzucht bij het droeve aanzicht: “Wat is er toch altijd veel keus voor ons.” Ze geeft me meteen een adresje voor een gespecialiseerde schoenenzaak in Zwolle.

Als ik thuiskom, schrijf ik meteen in mijn nieuwe agenda: “Zaterdag 4 september. Nieuwe schoenen kopen. Voor het te laat is.” En als ik ooit een dochter krijg, bind ik haar voeten af, net als in China. Tot die tijd moet ik maar hopen dat smalle laarzen in de mode raken. (Je broek in je schoenen, wie heeft dat toch ook bedacht?!) En wie gaat er volgende week vrijdag mee naar Zwolle?