Omschrijving van een goede dag.
1. Ga naar Nemo in Amsterdam. Je leert leuke dingen en je voelt je weer net een kind. Zorg dat je er op tijd bent, je kunt je wel een paar uur vermaken.
2. Ga tapas eten bij Manzano. De wijn is goed, het eten is goed, de sfeer is goed en de chocolademousse is overheerlijk.
3. Ga naar het Rozentheater schuin aan de overkant van de straat. De voorstelling ‘Beauty and the Beast’ was in ieder geval mind-boggling.
Conclusie: een dagje uit in eigen land is iets wat je veeeeel vaker moet doen!
In Macedonië hebben ze het ook begrepen: fietsen is cool!
VeloFest - a creative bicycle festival
It’s a very inspiring movie, Julie & Julia.
The stories of the women, the cooking, the writing, the setbacks, the positivity and the victories. It made me smile, it made me think, it made me want to achieve something alike.
Too bad my name isn’t Juliet or something..
Go and see the movie!!
Al weken, maanden, meer dan een jaar, weten we wat mama wil voor haar vijftigste verjaardag:
Oktober 2008: Weet je wat ik van jullie wil als ik 50 wordt? Vier vierkante schilderijen, door jullie zelf gemaakt!
Januari 2009: Weet je wat ik van jullie wil als ik 50 wordt? Ja mama, schilderijen, door onszelf gemaakt. Echt niet, zo creatief zijn we niet.
Maart 2009: Weet je wat ik van jullie wil als ik 50 wordt? Vier vierkante schilderijen, door jullie zelf gemaakt, met ieder een jaargetijde!
Juni 2009: Weet je wat ik van jullie wil als ik 50 wordt? Jaha, vier schilderijen, maar die krijg je niet, want die worden toch niet mooi.
Augustus 2009: Weet je wat ik… JA dat weten we! Hoe vaker je het zegt, hoe kleiner de kans is dat je ze krijgt!
Uiteindelijk moesten we er natuurlijk toch aan geloven. Die schilderijen, die moesten er komen. Maar in dat schilderen hadden we echt geen zin. Dus maakten we mooie foto’s van onszelf (in de jaargetijden) en lieten die op vierkante canvassen drukken. Het idee was om daar dan de accenten op te schilderen, zodat we toch precies aan de langverwachte wens zouden voldoen. Maar toen de canvassen binnenkwamen, bleken die zo mooi te zijn, dat we het zonde vonden om erop te gaan knoeien.
Okee, dan toch maar van ons allemaal een echt schilderijtje erbij. Een mini-versie van de mooie canvassen. Wat hebben we zitten geiten! Ze zien eruit als kinderschilderijtjes, maar ze lijken in ieder geval op de originelen!
Het overhandigen van de schilderijen was nog bijna leuker dan het maken zelf. De miniatuurversies hadden we mooi ingepakt en ze werden enthousiast ontvangen. maar na de taart kwamen we dus met de ‘echte’ versies op de proppen. “Ge-wel-dig” was het enige woord dat er toen nog uit kwam. Zo zie je maar, lang van tevoren beginnen met het rondstrooien van je wens aan eenieder die het horen wil kán zijn vruchten afwerpen.
Gefeliciteerd mamaatje!
Wie kent hem niet?! Sinterklaas, sinterklaas en natuurlijk zwarte piet!
Jaaa, de sint was weer uitgebreid aanwezig bij ons thuis. Niet in levende lijve, maar toch zeker in levedige gedachten. Aan het begin van de avond hadden we vele cadeautjes in drie jute zakken, aan het eind van de avond hoge stapels verfrommeld cadeaupapier op de vloer.
Het hoogtepunt van de avond was toch eigenlijk wel het moment dat de pret voorbij was: “WAT?! Is het al middernacht geweest?!” Bijna vijf uur lang hadden wij vrolijk cadeautjes uitgepakt, met dobbelstenen gegooid en ruilsessies gedaan. De tijd vliegt echt wanneer je het naar je zin hebt!
Volgend jaar weer! En dan ook met gedichten! Ik heb er nu al zin in: “Sint zat te denken, wat voor thee hij in zou schenken, etc.” 
De vakantie is goed afgerond en het werkende leven goed ingeluid. Met drukke dagen en avonden is er bijna geen tijd meer over voor een blogje. Maar, lieve lezers, het gaat goed met mij!